Przez piętnaście lat badałem, jak powstają doświadczenia teatralne, które wpływają na rzeczywistość. Dziś prowadzę centrum, które zamienia badania uniwersyteckie we wdrożenia. Pytanie zostało to samo.
Czym się zajmuję
Kieruję Centrum Transferu Technologii Uniwersytetu Łódzkiego — zespołem dziewięciu osób i drugim tyle w projektach. Naszym zadaniem jest doprowadzić do tego, żeby wynik badania przestał być artykułem, a stał się licencją, spółką albo wdrożeniem w konkretnej firmie.
W praktyce oznacza to codzienne tłumaczenie między światami, które mówią różnymi językami: naukowcy, firmy, administracja, prawnicy, inwestorzy. Rzadko rozbija się to o technologię. Prawie zawsze o to, że każda strona inaczej rozumie, po co się spotkali.
Prowadzę też PEREBEL — projekt Fundacji Uniwersytetu Łódzkiego, w którym artyści, naukowcy i praktycy biznesu wspólnie biorą się za kryzysy: dobrostanu, technologii, bezpieczeństwa, klimatu i komunikacji.
Skąd przyszedłem
Zaczynałem jako tancerz, choreograf i reżyser. Spektakle, które współtworzyłem, pokazywane były w Polsce i za granicą. Równolegle prowadziłem badania nad procesami twórczymi — w Polsce, Danii i Kanadzie — opisując je narzędziami kognitywistyki, psychologii poznawczej i antropologii.
Z tego wyszły dwie monografie: „Taneczny umysł” o teatrze ruchu w perspektywie neurokognitywistycznej i „Taniec w badaniach performatywnych”. Oraz kilkanaście artykułów i rozdziałów, głównie o tym, co dzieje się w głowie tancerza i widza.
Interesowało mnie zawsze jedno pytanie: co sprawia, że pomysł zaczyna działać poza salą, w której powstał. Okazało się, że to samo pytanie stoi w centrum transferu technologii.
Jak pracuję
Metody, których używam z zespołami, w pracy nad tym, jak mówią o swoich pomysłach, jak się dogadują, jak wychodzą przed ludzi pochodzą z teatru i choreografii. Były sprawdzane na scenie, gdzie nie da się udawać, że coś zadziałało.
Do tego narzędzia badawcze: performative research, action research, practice as research. Nie po to, żeby zrobić z warsztatu seminarium, tylko żeby wiedzieć, czy to, co zrobiliśmy, faktycznie coś zmieniło.
Formalnie
- Doktor nauk humanistycznych
- Absolwent programu The Emerging COO: Driving Innovation and Operational Excellence w Stanford Graduate School of Business
- Certyfikowany trener biznesu (Akademia Leona Koźmińskiego)
- Certyfikaty IDEO U: Business Innovation oraz Human-Centered Strategy
- Absolwent kursu Master of Didactics: Tutoring, University of Groningen
- Wykładowca Uniwersytetu Łódzkiego oraz Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi
- Prezes Fundacji Nowszego Teatru
- Autor dwóch monografii i kilkunastu publikacji naukowych
Najprościej napisać
Nie musisz jeszcze wiedzieć, czego chcesz. Zwykle po pierwszej rozmowie i tak wychodzi coś innego, niż zakładaliśmy.