Idylluzja

„Idyllusion” to próba zmierzenia się — środkami artystycznymi i naukowymi — z pytaniami o obecność rzeczywistości i fikcji w naszym życiu. Czym różni się iluzja od halucynacji, urojenia i rzeczywistości? W którym z tych stanów właściwie żyjemy i dokonujemy zmian? Czy umiemy je od siebie odróżnić? Czy przekonująca iluzja może być wystarczającym powodem, żeby podjąć realne działanie? Innymi słowy: czy fikcja potrafi wytworzyć „rzeczywistość”?

Pytania te wzięły się z dynamicznego rozwoju neuronauk, które coraz częściej mówią, że umysł rekonstruuje postrzeganą rzeczywistość, wymieniając jedną halucynację na drugą. Filozofia ponowoczesna również podważa ontologiczne podstawy świata, skupiając się na powtórzeniu (Deleuze, Derrida, Foucault) albo na symulakrach (Baudrillard). Rozwój technologii zmierza tymczasem ku postępującej wirtualizacji życia i konieczności podejść posthumanistycznych.

Zmuszeni poruszać się między równoległymi rzeczywistościami, z których każda jest tak samo prawdziwa, musimy pomyśleć, jak kształtować relacje między nimi i jak działanie w jednej wpływa na drugą. Jeśli to są różne warianty nie-rzeczywistości, w której faktycznie żyjemy, powinniśmy wiedzieć, jakie prawa nimi rządzą — i stworzyć własną, bezpieczną idyllusion.

Wybitny amerykański neurobiolog Vilayanur S. Ramachandran pisał, że percepcję można rozumieć jako osobistą halucynację najlepiej dopasowaną do napływających danych. W „Idyllusion” szukamy metody na wybranie tej najprzyjemniejszej. Każda scena jest treningiem przemieniania halucynacji w iluzję wartą uwierzenia.

And all their minds transfigured so together,
More witnesseth than fancy’s images
And grows to something of great constancy;
But, howsoever, strange and admirable.

William Shakespeare, Sen nocy letniej

Reżyseria: Tomasz Ciesielski
Choreografia: zespół
Taniec: Ilona Gumowska, Radek Hoffman, Tomasz Ciesielski
Muzyka: Jakub Pałys
Wokal: Zofia Prucnal i tancerze
Perkusja: Michał Klama
Bas: Robert Horvath
Kostiumy i scenografia: Julia Estera

Premiera: 9 kwietnia 2017, Fabryka Sztuki w Łodzi